Selamat Datang ke Blog Rasmi AGC

Blog Rasmi Jabatan Peguam Negara (AGC) diwujudkan selaras dengan arahan Kerajaan dalam memperbanyakkan sumber komunikasi di antara Kementerian/Jabatan dengan rakyat.

CONFRONTING THE OLD AGE CONUNDRUM – BETTER HOMES FOR THE ELDERLY?

Number of View: 20

“The country’s population is moving towards an aged nation by 2030, where it is estimated that 15% of our population will be aged 60 years and above. Currently, this age group comprises 8.4% of our population.”

Director General of Health Malaysia, the Star, 2 August 2014

The ageing of population has become a common phenomenon worldwide as a result of increasing longevity and declining fertility. Malaysians too are living longer today but the increased life expectancy comes with challenges of its own. According to the Department of Statistics Malaysia the average Malaysian life expectancy is 72.6 (male) and 77.2 (female).

With the increase in the number of elderly citizens, institutional arrangements for providing formal healthcare for the elderly population become increasingly important and open up a whole new market for elderly health-care and lifestyle services and facilities such as retirement homes, villages and mobile homecare, especially for those who are independent of their family members.

In Malaysia, two main legislations i.e. the Private Healthcare Facilities and Services Act 1998 [Act 586] and the Care Centre Act 1993 [Act 506] regulate aged healthcare facilities and services in the private sector.

Act 586 which regulates all private healthcare facilities and services was passed in 1998 and enforced in May 2006 as a comprehensive healthcare legislation regulating all private healthcare facilities and services. Under the said Act, “private healthcare facility” means any premises, other than a Government healthcare facility, used or intended to be used for the provision of healthcare services or health-related services whereas “private healthcare services” means any services provided by the private healthcare facility. Act 506 was enacted with the aim to provide for the registration, regulation and inspection of care centres and came into operation on 1 June 1994 for Peninsular Malaysia and 26 March 2012 in Sabah. It is noted that the said Act provides for mandatory registration of every care centre in Malaysia and this includes “residential care centre” and “day care centre”.

At present, Act 586 regulates “private nursing homes” while Act 506 regulates “care centres”. Neither “nursing care” under Act 586 nor “care” under Act 506 is age specific. Therefore, patients receiving nursing care at a private nursing home and residents receiving care at a care centre can be persons of any age. Moreover, both Acts are under the purview of different Ministries. Act 586 is under the purview of the Ministry of Health whereas Act 506 is under the purview of Ministry of Women, Family and Community Development. Thus, the non-exclusiveness of current private nursing homes and care centres and the separate regulation of private nursing homes and care centres have not been able to ensure that the elderly population are receiving the special care they need due to their old age.

SEJARAH KEWUJUDAN DAN KEPENTINGAN AKTA PENYEMAKAN UNDANG-UNDANG 1968 [AKTA 1]

Number of View: 30

1. Pengenalan

Sebelum tahun 1965, tiada undang-undang khusus yang diperbuat bagi maksud semakan atau cetakan semula undang-undang sehinggalah Reprint of Federal Laws Act 1965 (Act 26/1965) digubal pada tahun 1965. Seksyen 2 Akta ini mentakrifkan Reprint Commissioner sebagai “the Attorney General for the Federation and includes any other person authorized by him by notification in the Gazette to be a Reprint Commissioner for the purposes of this Act”. Berdasarkan takrifan tersebut, Peguam Negara bagi Persekutuan pada masa itu merupakan orang yang bertanggungjawab terhadap semakan dan cetakan semula undang-undang. Seksyen 4 Akta ini pula memperuntukkan kuasa-kuasa Reprint Commissioner dan jika dilihat kepada kuasa-kuasa yang diperuntukkan, ia adalah hampir sama dengan kuasa cetakan semula yang diperuntukkan di bawah seksyen 6 Akta Penyemakan Undang-Undang 1968 [Akta 1] yang diguna pakai sekarang ini.

Seterusnya, Akta Penyemakan Undang-Undang 1968 [Akta 1] digubal pada tahun 1968 dan Akta ini memansuhkan Reprint of Federal Laws Act 1965 apabila ia mula berkuat kuasa pada 1 Januari 1969. Akta 1 telah memperkenalkan suatu perubahan yang radikal yang memperuntukkan secara terperinci kuasa untuk menyemak dan mencetak semula undang-undang sebagaimana yang diperuntukkan di bawah seksyen 6.

Seksyen 3 Akta 1 memperuntukkan kuasa untuk menyemak dan mencetak semula undang-undang kepada Pesuruhjaya Penyemak Undang-Undang (PPUU) yang dibantu oleh Timbalan Pesuruhjaya Penyemak Undang-Undang (TPPUU). Pelantikan PPUU dan TPPUU dibuat oleh Yang di-Pertuan Agong dan pelantikan itu hendaklah disiarkan dalam Warta.

Sebelum Akta 1 digubal, penyemakan undang-undang tidak dijalankan secara aktif dan tetap. Penyemakan undang-undang yang terakhir dibuat pada tahun 1935 dan tiada apa-apa semakan atau cetakan semula undang-undang dibuat selepas itu. Walau bagaimanapun, dengan wujudnya Akta 1 pada tahun 1968, kerja-kerja semakan dan cetakan semula undang-undang lebih kerap dan aktif dijalankan memandangkan PPUU dan TPPUU yang dilantik di bawah seksyen 3 Akta 1 bertanggungjawab sepenuhnya dalam memastikan kelancaran pelaksanaan projek-projek semakan dan cetakan semula undang-undang. Punca kuasa yang jelas yang diperuntukkan oleh seksyen 6 Akta 1 juga membolehkan PPUU mudah mengenal pasti kuasa-kuasa yang boleh digunakan dalam menjalankan proses semakan dan cetakan semula undang-undang.

PEGANGAN TANAH MILIK KERAJAAN MALAYSIA DI DALAM DAN LUAR NEGARA

Number of View: 126

1.     Kuasa Persekutuan berhubung pegangan tanah dinyatakan dalam Perkara 69(1) Perlembagaan Persekutuan (“PP”). Perkara 69(1) PP antara lain memperuntukkan Persekutuan mempunyai kuasa untuk mengambil, memegang dan melupuskan apa-apa jenis harta. Sebagai rujukan, Perkara 69(1) PP memperuntukkan seperti berikut:

(1) The Federation has power to acquire, hold and dispose of property of any kind and to make contracts.”

2.     Selanjutnya, Perkara 39 PP memperuntukkan kuasa eksekutif Persekutuan terletak hak kepada Yang di-Pertuan Agong yang dilaksanakan oleh Jemaah Menteri atau mana-mana Menteri yang diberi kuasa oleh Jemaah Menteri. Walau bagaimanapun, Parlimen boleh melalui undang-undang memberikan fungsi eksekutif kepada orang lain. Sebagai rujukan, Perkara 39 PP memperuntukkan seperti berikut:

“The executive authority of the Federation shall be vested in the Yang di-Pertuan Agong and exercisable, subject to the provisions of any federal law and of the Second Schedule, by him or by the Cabinet or any Minister authorized by the Cabinet, but Parliament may by law confer executive functions on other persons.”

3.     Berdasarkan peruntukkan di atas, Parlimen telah memberikan kuasa kepada sebuah perbadanan yang dinamakan sebagai Pesuruhjaya Tanah Persekutuan (“PTP”) melalui Akta Pesuruhjaya Tanah Persekutuan 1957 [Akta 349] antara lain untuk memegang tanah-tanah milik Persekutuan yang dahulunya terletak hak kepada Ketua Setiausaha (Chief Secretary). Pemakaian Akta 349 telah dipanjangkan ke Sabah dan Sarawak melalui Modification of Laws (Federal Lands Commisioner) (Extension to Borneo States) Order 1967 [L.N. 495/1967].

4.     Meskipun PTP merupakan sebuah perbadanan dan entiti dari segi undang-undang, Hansard bagi Akta 349 menyatakan PTP memegang tanah bagi pihak Kerajaan Persekutuan. Antara kuasa yang diberikan kepada PTP adalah memegang harta tak alih dan memajak atau melupuskan harta yang dipegang atas nama PTP seperti yang diperuntukkan dalam seksyen 4 Akta 349. Selain itu, PTP juga boleh menyaman dan disaman atas namanya sendiri seperti yang diperuntukkan dalam seksyen 3(3) Akta 349.

Powered by WordPress and WordPress Themes, thanks to Live Jasmin

Videos, Slideshows and Podcasts by Cincopa Wordpress Plugin