Selamat Datang ke Blog Rasmi AGC

Blog Rasmi Jabatan Peguam Negara (AGC) diwujudkan selaras dengan arahan Kerajaan dalam memperbanyakkan sumber komunikasi di antara Kementerian/Jabatan dengan rakyat.

KEHILANGAN

Number of View: 308

KEHILANGAN

Sayu ini lama rasanya

Bersarang dihati

Meratapi kehilanganmu Ibu

Pedih ini lama hilang nyerinya

Menusuk dadaku

Menangisi kehilanganmu Ibu

Padamu Ibu

Kukirimkan doa setulus hati

Moga menjadi lantera di tempat semadimu

Moga memberi nur di perbaringanmu

Kehilanganmu Ibu

Hanya pada pandang mata

Namun dihati

Kau tetap bersamaku

Sehingga ke akhirnya

Hidup ini

Oleh;

Anita Hashim

Bahagian Penyelidikan

17 November 2016

Hibah

Number of View: 1811

Pengenalan

1.    Hibah merupakan suatu kaedah pemilikan harta secara sah di sisi hukum Syarak. Dari segi bahasa, hibah bermaksud pemberian sama ada dalam bentuk ain atau manfaat, manakala menurut Syarak pula, hibah bermaksud suatu akad pemberian harta yang dilakukan oleh seseorang secara sukarela kepada seseorang yang lain ketika tempoh hidupnya tanpa sebarang balasan(‘iwad).

Hukum

2.    Hukum pelaksanaan hibah adalah sunat dan digalakkan di dalam Islam. Ini adalah berdasarkan dalil-dalil seperti yang berikut:

(i)    Al-Quran:

(a)    Surah Ali Imran ayat 92:

“Kamu tidak sekali-kali akan dapat mencapai (hakikat) kebajikan dan kebaktian (yang sempurna) sebelum kamu dermakan sebahagian dari apa yang kamu sayangi.”.

(b)    Surah al-Baqarah ayat 177:

“…dan mendermanya seseorang akan hartanya sedang ia menyayanginya kepada kaum kerabat.”.

(ii)    Hadith:

(a)    Dari Abu Hurairah r.a. bahawa Rasulullah S.A.W. bersabda:

“Saling memberi hadiahlah (hibah) kamu sekalian, agar kalian saling mencintai”. (Hadis Riwayat Bukhari dalam kitab Al-Adab al-Mufrad dan Abu Ya’la dengan sanad hasan).

(b)    Aisyah r.a. menyatakan:

“Rasulullah S.A.W. suka menerima hadiah dan membalasnya.” (Hadis Riwayat Bukhari)

Rukun

3.    Rukun-rukun hibah ada empat (4) perkara iaitu pemberi hibah, penerima hibah, sighah ijab dan qabul (penawaran dan persetujuan) dan barang atau harta yang hendak dihibahkan.

Keistimewaan hibah
4.    Keistimewaan pemberian melalui hibah ialah seperti yang berikut:

(i)    pemberian hibah tidak dihadkan kepada sekumpulan orang tertentu. Ia berbeza dengan sistem faraid yang memberikan hak hanya kepada ahli waris-waris tertentu, manakala wasiat mengecualikan waris sebagai penerima wasiat;

(ii)    kadar pemberian hibah adalah tidak terhad kepada jumlah tertentu. Ia berbeza dengan konsep wasiat iaitu harta yang diwasiatkan tidak boleh melebihi sepertiga daripada harta pusaka bersih dan faraid mengikut kadar-kadar tertentu seperti yang diturunkan dalam al-Quran; dan

(iii)    pemberi hibah boleh menentukan sendiri kepada siapa harta dan jumlah hendak diagihkan dengan mengambil kira kesesuaiannya dari segi kedudukan ekonomi dan keperluan semasa waris-warisnya.

Bidang kuasa

5.    Di Malaysia, hibah adalah terletak di bawah bidang kuasa Negeri  berdasarkan Perkara 74(2) Perlembagaan Persekutuan yang dibaca bersama dengan butiran 1, Senarai II, Senarai Negeri, Jadual Kesembilan, Perlembagaan Persekutuan iaitu seperti yang berikut:

i)    Perkara 74(2) Perlembagaan Persekutuan:

“Hal Perkara undang-undang persekutuan dan Negeri

74. (1) …

(2) Tanpa menjejaskan apa-apa kuasa untuk membuat undang-undang yang diberikan kepadanya oleh mana-mana Perkara lain, Badan Perundangan sesuatu Negeri boleh membuat undang-undang mengenai apa-apa perkara yang disebut satu persatu dalam Senarai Negeri (iaitu Senarai Kedua yang dinyatakan dalam Jadual Kesembilan) atau Senarai Bersama.”.
ii)    butiran 1, Senarai II, Senarai Negeri, Jadual Kesembilan, Perlembagaan Persekutuan:

“Kecuali mengenai Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya hukum Syarak dan undang-undang diri dan keluarga bagi orang-orang yang menganut agama Islam termasuk hukum Syarak yang berhubungan dengan … pengangkatan, kesahtarafan, penjagaan, alang, pecah milik dan amanah bukan khairat;…; keanggotaan, susunan dan tatacara mahkamah Syariah, yang hendaklah mempunyai bidang kuasa hanya ke atas orang yang menganut agama Islam dan hanya berkenaan dengan mana-mana perkara yang termasuk dalam perenggan ini,…”.

Berdasarkan peruntukan di atas, perkara berkaitan “alang” adalah termasuk di bawah kuasa Negeri. Sehubungan dengan itu, Negeri mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang berhubung dengannya. “Alang” menurut Kamus Dewan Bahasa dan Pustaka adalah hadiah atau pemberian dan dalam konteks undang-undang Syariah, ia bermaksud hibah.

6.    Kuasa Negeri berhubung perkara tersebut juga turut diiktiraf oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Latifah bte Mat Zin lwn Rosmawati bte Sharibun & Satu Lagi [2007] 5 MLJ 101.

7.    Selaras dengan kuasa yang diberikan kepada Negeri-Negeri berhubung perkara tersebut, mahkamah Syariah telah diberikan bidang kuasa untuk mendengar kes berkaitan perkara tersebut. Sebagai contoh, di Wilayah Persekutuan, kuasa Mahkamah Syariah berhubung perkara tersebut diperuntukkan di bawah subperenggan 46(2)(b)(v) dan (vi), Akta Pentadbiran Undang-Undang Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1993 [Akta 505] yang memperuntukkan seperti yang berikut:

“Bidang kuasa Mahkamah Tinggi Syariah

46.  (1) ….

(2) Mahkamah Tinggi Syariah hendaklah—

(a)    …;
(b)    dalam bidang kuasa malnya, mendengar dan memutuskan semua tindakan dan prosiding dalam mana semua pihak adalah orang Islam dan yang berhubungan dengan—

(v)    wasiat atau alang semasa marad-al-maut seseorang si mati Islam;

(vi)    alang semasa hidup, atau penyelesaian yang dibuat tanpa balasan yang memadai dengan wang atau nilaian wang, oleh seseorang Islam;”.

Seksyen Syariah
Bahagian Penasihat
Jabatan Peguam Negara

DIYAT

Number of View: 1523

PENGENALAN
1.    Diyat adalah perkataan dari bahasa Arab. Menurut hukum syarak, Diyat ialah harta yang wajib dibayar dan diberikan oleh pesalah kepada wali atau ahli waris kepada mangsa sebagai ganti rugi kerana telah mencederakan anggota badan atau melukakan atau membunuh mangsa.

2.    Dalil pensyariatan mengenai diyat telah dinyatakan dalam firman Allah S.W.T. dalam surah al-Nisa’, ayat 92 (4:92) yang bermaksud seperti yang berikut:

“Dan tidak harus sama sekali bagi seorang mukmin membunuh seorang mukmin yang lain, kecuali dengan tidak sengaja. Dan sesiapa yang membunuh seseorang mukmin dengan tidak sengaja, maka (wajiblah ia membayar kafarah) dengan memerdekakan seorang hamba yang beriman serta membayar “diyat” (denda ganti nyawa) yang diserahkan kepada ahlinya (keluarga simati), kecuali jika mereka sedekahkan (memaafkan).”.

3.    Diyat merupakan hukuman asal bagi kesalahan membunuh menyerupai sengaja atau dikatakan juga sebagai membunuh separuh sengaja dan bagi kesalahan membunuh dengan tidak sengaja.

4.    Bagi kesalahan membunuh dengan sengaja, hukuman qisas boleh digantikan dengan diyat sekiranya wali atau ahli waris kepada mangsa bunuh telah memaafkan pesalah tersebut atau pesalah itu meninggal dunia sebelum hukuman dilaksanakan.  Ini adalah berdasarkan firman Allah S.W.T. dalam surah al-Baqarah, ayat 178 (2:178) yang bermaksud seperti yang berikut:

“Maka sesiapa (pembunuh) yang dapat sebahagian keampunan dari saudaranya (pihak yang terbunuh), maka hendaklah (orang yang mengampunkan itu) mengikut cara yang baik (dalam menuntut ganti nyawa) dan (si pembunuh) hendaklah menunaikan (bayaran ganti nyawa itu) dengan sebaik-baiknya.”.

KADAR DIYAT MEMBUNUH DENGAN SENGAJA

5.    Kadar diyat adalah berbeza mengikut jenis kesalahan yang telah dilakukan oleh penjenayah. Artikel ini hanya membicarakan mengenai diyat dan kadar diyat bagi kesalahan membunuh dengan sengaja.

6.    Mengenai kadar diyat bagi pembunuhan dengan sengaja, jumlahnya ialah seratus ekor unta. Ini adalah berdasarkan hadis Rasululullah S.A.W. yang bermaksud seperti yang berikut:

“Daripada Abdullah bin Umar, Rasulullah telah bersabda, ‘Sesiapa yang membunuh orang mukmin dengan sengaja, maka dia diserahkan kepada semua wali orang yang dibunuh. Jika mereka menghendaki pembunuh itu dibunuh, maka dia akan dibunuh, jika mereka ingin mengambil diyat, kadar diyat tersebut ialah 30 ekor unta betina yang genap berumur 3 tahun (hiqqah), 30 ekor unta betina yang genap berumur 4 tahun (jadz’ah), 40 ekor unta bunting yang berumur 5 tahun (khalifah), jumlahnya seratus ekor unta. Hasil perdamaian itu untuk ahli waris mangsa. Begitulah cara untuk memberatkan hukuman bunuh’.”.

7.    Berdasarkan hadis di atas, fuqaha’ berpendapat bahawa kadar diyat yang ditetapkan oleh hukum Syarak bagi kesalahan membunuh dengan sengaja ialah seratus ekor unta atau yang sama nilai dengannya mengikut nilaian emas semasa.

KESIMPULAN

8.    Diyat merupakan hukuman asal bagi kesalahan membunuh separuh sengaja dan tidak sengaja tetapi ia adalah hukuman alternatif kepada hukuman qisas bagi kesalahan membunuh dengan sengaja.

9.    Bagi kesalahan membunuh dengan sengaja, hukuman qisas boleh digantikan dengan diyat sekiranya wali atau ahli waris kepada mangsa bunuh telah memaafkan pesalah tersebut atau pesalah itu meninggal dunia sebelum hukuman dilaksanakan

10.    Kadar diyat membunuh dengan sengaja ialah seratus ekor unta atau yang sama nilai dengannya mengikut nilaian emas semasa.

Seksyen Syariah
Bahagian Penasihat
Jabatan Peguam Negara

Powered by WordPress and WordPress Themes, thanks to Live Jasmin

Videos, Slideshows and Podcasts by Cincopa Wordpress Plugin